Danuta Hasiak - Opolska poetka

Publikowała swoje wiersze w antologii „Drugi brzeg”, krakowskim „Dzienniku Polskim”, „Lamelli.com.pl”, kwartalniku „Fragile”, „Hybrydach”, „Okolicy poetów”, „Metaforze”, „Migotaniach”, „Letnim expresie poetyckim”. Można je było usłyszeć w Radiu Opole.

Jest laureatką konkursów poetyckich:

  • Międzynarodowego XVIII OKP „Dać Świadectwo” (I nagroda),
  • VII OKP „Sen o Karpatach” (I nagroda),
  • III OKP „Impulsy i niuanse” (wyróżnienie),
  • XIX OKP im. Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej (Nagroda Przewodniczącej Jury),
  • XVI Międzynarodowego Konkursu Poetyckiego „O Złote Cygaro Wilhelma” (III nagroda).

W 2010 roku wydała swój debiutancki tomik „moja mała wolność”.
W 2012 roku wydała drugi tomik pt. „Przymierzalnia skrzydeł”.

Najchętniej czyta wiersze Emily Dickinson, Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, Mirona Białoszewskiego, Haliny Poświatowskiej, ks. Jana Twardowskiego, Nelly Sachs, Jerzego Harasymowicza, Wisławy Szymborskiej.
Trzy „małe wolności” autorki to pisanie wierszy, joga oraz fotografowanie.

„Poezja jest światem przeżyć i refleksji. Jest po trochu jak mówienie ludzkim językiem w dobie maszyn i komputerów. Nie może jednak być zbyt mądra, bo nikt jej nie zrozumie.

Tomiki poezji

Danuta Hasiak

Moja mała wolność

Wiersze Danuty Hasiak niosą świeżość i bezpretensjonalność. Są jak bukiet kwiatów, w którym znajdziesz niezapominajki, subtelne konwalie, ale i osty, a nawet gałązkę tarniny, bo bukiet wtedy jest najciekawszy, gdy mieni się różnymi odcieniami.

Adam Ziemianin

Danuta Hasiak

Przymierzalnia skrzydeł

Motyw skrzydeł, lotu, fruwania, odrywania się od mrówczej przyziemności; stare jak świat marzenie o wzbiciu się ponad codzienność, ponad własny czas,  rymują się w nowym tomiku Danuty Hasiak, z ulotną, lekką, impresyjną formą.

Józef Baran

Iskra Poezji

Windą do nieba

mam swoją
windę do nieba

kogo chcę
do niej zabieram

a ty znów
bez zaproszenia
zjawiasz się
z rękami w kieszeniach

i nie pytając
naciskasz
nie ten przycisk

zamiast ulecieć w chmury

spadamy do piwnicy

Moja mała wolność

Przymierzalnia skrzydeł

Czy dzieciom potrzebna jest poezja?

„Mała Akademia Poezji”

„Poezjowanie” z dziećmi pozwoli odkrywać w wierszach piękno poetyckiego słowa i bogactwo języka ojczystego, jego najróżniejsze możliwości słowotwórcze. Wspólne czytanie wierszy pokaże dzieciom jak to właśnie poeci potrafili bawić się językiem (np. mistrzowie słowa: Jan Brzechwa czy Julian Tuwim) i czerpali z tego wielką radość.
Pozwali też poszerzyć dziecięce słownictwo, zubożane przez wpatrywanie się godzinami w komputer, telewizję, pobudzić wyobraźnię maluchów oraz kształtować ich samodzielność myślenia.

Poezja dzieciom jest potrzebna również dlatego, że opisuje ich świat, radości, smutki, wpływa na kształtowanie dobrych uczuć empatii, nie tylko dla świata ludzi, ale i dla zwierząt, przyrody. Dzieci mogą odnajdywać w wierszach swoje marzenia, które tutaj się spełniają. Stają twarzą w twarz z samym sobą. W bohaterach ulubionych wierszy widzą siebie, swoje ukochane, choć niekiedy wyczarowane fantazją poetycką, zwierzątka.

Czytanie książek w odróżnieniu od oglądania jest o wiele bardziej twórcze, bo otwiera przestrzeń dla wyobraźni, więc tworzenie tego nawyku – obcowania z wierszami w książkach – w czasach, gdy dzieci są atakowane zewsząd obrazem telewizyjnym i komputerowym jest ze wszech miar potrzebne.

Poezja rozwija ich wyobraźnię, zdolność do odbierania i budowania poetyckich skojarzeń, świeżych obrazów, a także uczy afirmacji życia, rozbudza wrażliwość na przyrodę. Będziemy wspólnie rozwijać ciekawość otaczającym światem, zamieniać ją w metaforę.

Wierszami Tuwima, Fredry, Gałczyńskiego będę starała się także pobudzić w dzieciach słuch językowy, pokazywać ważną rolę rytmu, który jest składową naszego życia ( w tańcu, w muzyce, ale i w wierszu). Przygoda dzieci z poezją nie powinna zakończyć się tylko na tych lekcjach.

Tak się bawimy w Małej Akademii